Architektura i wyposażenie Trójnawowa, halowa świątynia reprezentuje gotyk ceglany. Wieże kościelne mają wysokość 82 m, co czyni budynek drugim co do wysokości kościołem w Starej Marchii (po w Tangermünde). Obie wieże są połączone mostkiem. Prezbiterium z absydą otacza obejście, do naw bocznych dostawione są liczne kaplice. Na ścianach kościoła znajdują się cztery piaskowcowe krzyże pokutne, jeden z nich ma formę tablicy z przedstawieniem Chrystusa Ukrzyżowanego w otoczeniu swojej Matki i św. Jana oraz klęczącego mężczyzny.
Prezbiterium oddzielone jest od nawy ażurowym lektorium, udekorowanym rzeźbami apostołów oraz sceną koronacji Matki Bożej. Figury te wykonano w I połowie XIII wieku dla romańskiej świątyni, podobnie jak XIV-wieczny krucyfiks tęczowy. Ołtarz szafiasty pochodzi z 1471 roku, widnieją na nim sceny z życia Maryi, również apokryficzne. Gotycką chrzcielnicę z 1474 zdobią atrybuty ewangelistów: anioł symbolizuje św. Mateusza, głowa orła – Jana, głowa byka – Łukasza, a głowa lwa – Marka. Stalle chórowe ufundowano w 1508 roku. Nad emporą organową znajduje się 24-godzinny zegar astronomiczny z 1552 roku, o wysokości i szerokości równej 3 metrom. Poddano go renowacjom w XIX wieku i w latach 1975–1977.