W czasie II wojny światowej w 1944 r. wstąpił Zespołu Obrony Narodowej, brał udział w walkach pod Sedą z armią ZSRR. Następnie przeniósł się do Niemiec, brał udział w montażu fortyfikacji w Prusach Wschodnich. Po wojnie wysiedleńcy przebywali w obozach pracy na terenie Niemiec: Flensburg, Dieburg, Hanau, Freiburg. Współpracował w prasie litewskich uchodźców wojennych. Przez pewien czas studiował sztukę we Fryburgu (Szwajcaria). Później trafił do obozu dla przesiedleńców w Belgii. Aby uchronić się przed ewentualnym przymusowym powrotem do niewoli, zmienił w obozie dokumenty, przyjmując nazwisko M. Katiliškis.
W 1949 roku przybył do Stanów Zjednoczonych. 8 grudnia 1949 roku w Brooklynie po raz drugi ożenił się z poetką (Liūnė Sutemė). Mieszkał na przedmieściach Chicago, Lemont, w domu, który sam zbudował. Pracował jako kopacz otworów, później w odlewni stali, inne prace pomocnicze. Pochowany na Litewskim Cmentarzu Narodowym w Chicago.