W 1979 otrzymał zaproszenie z rodzinnego miasta Sherman do zagrania koncertu w miejscowym Austin College w ramach cyklicznej imprezy muzycznej The Sherman Symphony Pops. Burmistrz Virginia Morriss wydała rozporządzenie, w którym ogłosiła 6 października „Dniem Buddy’ego Tate’a”. W 1980 w hotelu poparzył się pod prysznicem gorącą wodą i przez cztery miesiące nie pracował. Powrócił do grania, choć już nie tak aktywnego jak przedtem. Występował z grupą Texas Tenors prowadzoną przez Illinois Jacqueta. Koncertowali głównie na festiwalach jazzowych m.in. w Newport, irlandzkim Cork i francuskiej Nicei. Nadal wiele nagrywał, choć stan jego zdrowia zaczął się pogarszać. W końcu lat 90. współpracował z Lionelem Hamptonem oraz formacją The Statesmen of Jazz. Choroba nowotworowa sprawiła, że musiał zaprzestać wszelkiej aktywności muzycznej.

Do 2001 mieszkał w Nowym Jorku. Chcąc być bliżej córki, przeniósł się do Phoenix w Arizonie. Niedługo potem zmarł w domu opieki w Chandler – dwanaście dni przed 88. rocznicą urodzin. Został pochowany w Pinelawn Memorial Park and Arboretum w East Farmingdale w stanie Nowy Jork.

Małżeństwo i córka Był żonaty z Ethel.