Z badań Skalskiego wynika, że: Jaskinia pod Sokolą należy do najciekawszych pod względem biologicznym jaskiń w Polsce Jest enklawą neotroglobiontów, endemitów i reliktów. Obniżona temperatura w istotny sposób wpływa na występowanie w omawianej jaskini bezkręgowców. Usytuowanie na północnym stoku, konfiguracja komory i jej izolacja polegająca na braku poza otworem połączeń z powierzchnią oraz zacienienie komina wejściowego przez drzewa sprawiają, że w Jaskini pod Sokolą utrzymują się specyficzne warunki termiczne. Wycięcie lasu i otwarcie dodatkowych połączeń z powierzchnią spowodowałoby zmianę mikroklimatu tej jaskini. W jaskini hibernują nietoperze zaliczane do trzech gatunków: nocek duży, nocek Natterera i gacek brunatny. Ulubionym miejscem ich hibernacji są kotły wirowe w stropie sali. Od 1988 r. ich monitoring prowadzi ISEZ PAN w Krakowie.
Przypisy Z. Czeppe. Regiony fizycznogeograficzne Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej. [w:] Z. Czeppe (red.), Wartości środowiska przyrodniczego Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej i zagadnienia jego ochrony. Stud. Ośr. Dok. Fizj. t. 1, PAN, Wrocław–Warszawa–Kraków, 1972.
Kategoria:Geografia Olsztyna (województwo śląskie) Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej