Ventehalle (w 1892 roku), która służyła jako dom przyjęć oraz poczekalnia podczas odpływania lub cumowania statków wykonujących rejsy wycieczkowe rodziny cesarskiej i której projekt Munthe wzorował na wyglądzie zaprojektowanej wcześniej przez siebie oraz wybudowej w tym samym czasie restauracji Hasselbakken w Kristianii (spłonęła w 1936 roku), budynek do garażowania jednostek pływających (w 1893 roku), budynek z kwaterami dla marynarzy (w 1894 roku) i dom kapitana (w 1895 roku). Na zlecenie Munthego elementy konstrukcyjne wszystkich wchodzących w skład stacji budynków były prefabrykowane w Norwegii, a następnie montowane w Poczdamie.
Po oddaniu stacji do użytku Wilhelm II nazwał ją Kongsnæs co w tłumaczeniu z norweskiego oznacza „królewski cypel”. Stacja uchodziła za „żeglarski dom Hohenzollernów”. Sam cesarz pasjonował się żeglarstwem i nawet projektował statki. W Kongsnæs odbywały się rejsy wycieczkowe, regaty i różnorodne aktywności związane ze sportami wodnymi.
Po utworzeniu Republiki Weimarskiej, od 1923 roku stację użytkował klub jachtowy . Zmodernizowane zostały wówczas pomosty, dzięki czemu stały się dostosowane do potrzeb żeglarzy rekreacyjnych.