Niemiecki obóz przesiedleńczy w Smukale – niemiecki obóz przesiedleńczy założony we wrześniu 1941 roku, który funkcjonował na terenie miejscowości Smukała. Obóz pełnił rolę punktu zbornego dla wysiedlanej ludności polskiej z terenów Pomorza i Północnych Kujaw. W czasie jego działalności przeszło przez niego około 4 tysiące osób, z czego około 400 zmarło na skutek trudnych warunków bytowych. Obóz został zlikwidowany w lutym 1943 roku.
Historia Geneza Masowe wysiedlenia dotknęły ludność polską zamieszkującą wcielone do Rzeszy obszary Pomorza i Północnych Kujaw nazwane przez okupanta Okręgiem Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (z niem. Reichsgau Danzig-Westpreußen). W pierwszym rzędzie objęły one Polaków z południowej części Pomorza, mieszkańców Gdyni, a także rodziny osób zamordowanych jesienią 1939 r. Na miejsce wysiedlonych planowano osiedlić niemieckich osadników z krajów bałtyckich, Siedmiogrodu i Dobrudży.
W połowie 1941 roku plany osadnicze władz niemieckich uległy intensyfikacji i z tej też przyczyny władze okupacyjne zdecydowały się na powołanie do istnienia obozów przesiedleńczych w Potulicach, Toruniu i Smukale.