Historia Obóz został stworzony na terenie przedwojennej fabryki , której dyrektora – Stanisława Rolbieskiego rozstrzelano. Za lokalizacją przemawiało odizolowanie od innych skupisk ludności cywilnej i łatwy dostęp do transportu zapewnianego przez kolei wąskotorową.
Obóz rozpoczął funkcjonowanie 1 września 1941 roku. Jego pierwszym komendantem został Edwin Krause. Kolejnymi komendantami byli: Erich Gust, Fritz Weber, Franz Wink, nieznany z imienia Steinhoff i Karl Böhm. Większość personelu obozowego stanowili miejscowi Niemcy w tym i byli członkowie Selbstschutzu.
Większość więźniów osadzonych w obozie stanowiła ludność rolnicza z Pomorza i północnych Kujaw. Do dziś dzień nie wiadomo ile osób zesłano do obozu w Smukale, szacuje się całkowitą liczbę osadzonych na 4 tys., przy czym podczas największej intensywności działań wysiedleńczych w obozie przebywało jednocześnie do 2 tys. osób. Obóz funkcjonował do lutego 1943 r., kiedy to część osadzonych zwolniono a resztę przeniesiono do obozu przesiedleńczego w Potulicach.