thumb|240px|Szubienica na której wieszano więźniów za pomocą struny fortepianowej thumb|240px|Ława służąca do wymierzania kary chłosty za pomocą pałki thumb|240px|Zwłoki więźniów w szopie thumb|240px|Generałowie Eisenhower, Patton i Bradley oglądają spalone zwłoki więźniów na specjalnym ruszcie Obóz pracy przymusowej Ohrdruf (niem. Zwangsarbeitslager Ohrdruf) – niemiecki obóz pracy przymusowej i koncentracyjny położony niedaleko miasta Ohrdruf w Turyngii, który był podobozem obozu koncentracyjnego Buchenwald.
Obóz pracy przymusowej Ohrdruf wyzwolony w kwietniu 1945 roku, był pierwszym niemieckim nazistowskim obozem koncentracyjnym wyzwolonym przez armię amerykańską w czasie II wojny światowej.
Opis Utworzony w listopadzie 1944 roku Ohrdruf był początkowo oddzielnym obozem pracy przymusowej, bezpośrednio kontrolowanym przez Główny Urząd Gospodarki i Administracji SS (SS-WVHA), ale później stał się podobozem obozu koncentracyjnego Buchenwald w pobliżu Weimaru. Wykorzystywał baraki pierwotnie zbudowane w 1940 roku dla żołnierzy Wehrmachtu, wykorzystując pobliski Truppenübungsplatz, a także inne obiekty. Obóz o kryptonimie Außenlager S III składał się z obozu północnego i południowego;