thumb|Republika Wietnamu: strefy taktyczne korpusów W kampanii ostatecznie wykorzystano ekwiwalent czternastu dywizji. Istniała wyraźna możliwość zniszczenia lub przynajmniej sparaliżowania dużych sił ARW, możliwe było obalenie prezydenta Wietnamu Południowego Nguyễna Văn Thiệu oraz przekonanie USA co do bezcelowości dalszego wsparcia dla Południa i zademonstrowanie porażki polityki wietnamizacji. Perspektywa zajęcia stolicy prowincji Wietnamu Południowego, która mogłaby zostać ogłoszona siedzibą Tymczasowego Rządu Rewolucyjnego, była również kusząca Postawę przywódców Wietnamu Północnego zilustrowano w artykule opublikowanym w czasopiśmie partyjnym z 1972 roku: „Nie ma znaczenia, czy wojna zostanie szybko zakończona, czy przedłużona. […] Oba przypadki są okazjami do rzucenia nasion; musimy tylko poczekać na czas, aby zebrać plony”.
Kierownictwo Wietnamu Południowego było zaskoczone i zaniepokojone latem 1971 roku, gdy ogłoszono, że prezydent USA Richard Nixon odwiedzi Chińską Republikę Ludową z misją dyplomatyczną przed majem 1972 roku. Chińczycy uspokoili podejrzenia swojego sojusznika, zapewniając Wietnam Północny, że w nadchodzącym roku nadejdzie jeszcze więcej pomocy wojskowej i gospodarczej.