Milikowskiego. Swoje spisy porównywał z katalogami biblioteki Ossolińskich, biblioteki Odnowskiej we Lwowie, biblioteki Dzieduszyckiego, biblioteki w Petersburgu, porównywał je także z niemieckimi katalogami i innymi źródłami.
W 1862 roku bibliografia za lata 1800–1862 była w przekonaniu Estreichera ukończona i objęła 30 000 tytułów. Okoliczności niezależne od zamawiającego i autora przeszkodziły w publikacji pracy. Wydania podjął się Samuel Orgelbrand w 1862 roku pod warunkiem braku wypłaty honorarium. Do publikacji nie doszło, gdyż wybuchło powstanie styczniowe w 1863 roku. 1 maja 1862 roku Estreicher jako członek Towarzystwa Naukowego Krakowskiego przedstawił referat dotyczący jego projektu na posiedzeniu Oddziału Nauk Moralnych w Krakowie, zaprezentował dwa tomy rękopisu bibliografii (autorzy od A do F), określił plan pracy nad bibliografią od 1600 roku. Rozszerzony tekst referatu ukazał się w „Bibliotece Warszawskiej” w 1862 roku.