mały|Dwór Horodyńskich w Zbydniowie Zbigniew Bogusław Horodyński herbu Korczak (ur. 7 kwietnia 1887 w Zbydniowie, zm. 24 czerwca 1943 tamże) – polski ziemianin, właściciel majątku w Zbydniowie.
Życiorys Był synem Zbigniewa Leona Horodyńskiego i Marii Podleskiej herbu Bogoria (1861–1933).
Lata młodości spędził podobnie jak rodzeństwo: nauka w domu pod okiem guwernera i egzaminy przeprowadzane przez kierownika szkoły powszechnej w Zbydniowie. Ukończył liceum we Lwowie, a później Akademię Rolniczą w Dublanach. Kolejnym etapem jego edukacji był wydział leśny Wyższej Szkoły Leśnej w Wiedniu. Brał udział w I wojnie światowej, jako porucznik armii austriackiej. Na przełomie 1914 i 1915 znajdował się w obleganej kilka miesięcy przez wojska rosyjskie twierdzy Przemyśl. Po podaniu się miasta 22 marca 1915 trafił do niewoli rosyjskiej i został wywieziony do Samarkandy. Wkrótce potem przyjechała za nim do Rosji jego narzeczona – Zofia Gieczewicz, którą poznał w Krakowie. Mieli się pobrać w 1914 roku, na przeszkodzie stanęła jednak wojna. Zofia jako mieszkanka Litwy, była poddaną cara i mogła poruszać się swobodnie po terenie całego Imperium Rosyjskiego. Dzięki jej wstawiennictwu zwolniono go z niewoli i dopiero wtedy narzeczeni mogli wziąć ślub. Ceremonia odbyła się w Kazaniu.