Odegrał kluczową rolę w bitwie pod Sedanem oraz w zdobyciu przez Prusaków Orleanu i Le Mans.
Po pokoju frankfurckim powierzono mu pełnienie obowiązków generała-głównodowodzącego VII Korpusem Armijnym z dowództwem w Münsterze. W 1872 roku objął pełne dowództwo nad tym korpusem. Rok później został szefem 4. Pułku Dragonów i awansował na stopień generała kawalerii (niem. General der Kavallerie). W 1882 roku przeszedł w stan spoczynku i poświęcił się administrowaniu majątkiem w Jannowitz.
Odznaczenia Odznaczenia gen. zu Stolberg-Wernigerode to między innymi: Order Orła Czarnego na łańcuchu Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami Order Orła Czerwonego II klasy z gwiazdą, mieczami i liśćmi dębu na wstędze wojennej Gwiazda Wielkiego Komtura Orderu Hohenzollernów z mieczami Krzyż Żelazny I klasy Order Świętego Jana Kawaler Orderu Maksymiliana Józefa (Bawaria) Krzyż Zasługi Orderu Domowego I klasy z mieczami i koroną (Lippe) Medal Zasługi Wojskowej z mieczami (Schaumburg-Lippe) Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej ze złotą koroną (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy (Meklemburgia) Order Domowy Nassauski Lwa Złotego I klasy (Niderlandy) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy z koroną (Imperium Rosyjskie)
Przypisy