Po zakończeniu I wojny światowej jeden egzemplarz E 3a został zakupiło szwajcarskie przedsiębiorstwo Comte Mittelholzer do wykonywania pokazów akrobacyjnych, a dwa kolejne zostały zakupione przez holenderską firmę NAVO na początku 1920 roku.
Opis konstrukcji i dane techniczne Kondor E 3 był jednosilnikowym, jednomiejscowym jednopłatem myśliwskim w układzie górnopłatu typu parasol. Kadłub tworzyła spawana kratownica z rur stalowych, oprofilowana panelami ze sklejki i częściowo pokryta płótnem. Statecznik pionowy był wykonany z drewna, a jego szkielet z rur stalowych. Długość samolotu wynosiła 5,5 metra, a wysokość 2,75 metra. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 9 metrów, a ich powierzchnia nośna 12,75 m². Masa pustego płatowca wynosiła 460 kg, zaś masa startowa – 640 kg. Napęd stanowił chłodzony powietrzem silnik rotacyjny (E 3) lub (E 3a) o mocy 118 kW (160 KM). Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 190 km/h w wersji E 3 i 200 km/h w wersji E 3a. E 3 osiągał wysokość 5000 metrów w czasie 16 minut, zaś E 3a na osiągnięcie tej samej wysokości potrzebował 11 minut. Pułap wynosił 6180 metrów.
Myśliwiec uzbrojony był w dwa stałe zsynchronizowane karabiny maszynowe LMG 08/15 kalibru 7,92 mm.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieckie samoloty myśliwskie I wojny światowej Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym E 3