Zwykle paliwo w zbiorniku jest przechowywane pod ciśnieniem około 1-4 barów, jeśli system wykorzystuje turbopompę do dostarczania wysokiego ciśnienia do komory spalania. Ta metoda zmniejsza grubość ścianek, a tym samym wagę zbiornika. Jeśli paliwo w zbiorniku jest przechowywane pod wyższym ciśnieniem, to wówczas odpowiednio wzrasta grubość ścianek zbiornika, a tym samym jego waga.
Cześć zbiorników paliwa rakietowego wymaga dodatkowej zewnętrznej izolacji termicznej, aby zapobiec zmianie temperatury paliwa (skutkującą wzrostem ciśnienia wewnątrz zbiornika) ale występują również systemy, w których zbiorniki są pozbawione takich rozwiązań (ciśnienie jest wówczas na bieżąco regulowane poprzez usunięcie nadmiaru poza układ zamknięty).
Zbiorniki paliwa rakietowego przechodzą testy kriogeniczne oraz wytrzymałości ciśnieniowej przed docelową realizacją misji kosmicznej. W trakcie testów mogą dodatkowo być symulowane dodatkowe warunki takie jak umieszczenie symulatora masy statku kosmicznego lub symulacja napięcia dynamicznego ciśnienia atmosferycznego.
Kluczowe problemy projektowe Przy opracowywaniu konstrukcji zbiorników paliwowych istotne jest zatem przeanalizowanie następujących parametrów: