w raporcie zastrzeżono jednak, że w realnym ruchu zasięgi mogły być zbliżone. Ponieważ wytwarzanie wodoru na pokładzie uznano za nierealistyczne, wodór produkowano w oddzielnej jednostce/„stacji napełniania” i magazynowano w butlach ciśnieniowych przewożonych w pojeździe.
W 2004 r. w pojeździe BMW H2R z wodorowym silnikiem spalinowym uzyskano prędkość powyżej 300 km/h; BMW podawało m.in. wynik 300,175 km/h w próbie „flying-start kilometre”, a następnie informowało o oficjalnym potwierdzeniu rekordów przez FIA. W latach 2006–2007 BMW prowadziło program demonstracyjno-testowy z udziałem luksusowego samochodu z wodorowym silnikiem spalinowym; prędkość maksymalna tego modelu była elektronicznie ograniczona do 230 km/h (143 mph). Początkowo wyprodukowano niewielką serię 100 egzemplarzy, wykorzystywaną m.in. w programie jazd testowych prowadzonym od listopada 2006 r..Niezależnie od projektów samochodowych, wodór jako paliwo dla silników spalinowych prezentowano także w zastosowaniach przemysłowych. W wariancie HICEV, na targach CeMAT 2008 w Hanowerze firma Linde zaprezentowała koncepcyjny wózek widłowy z tłokowym silnikiem spalinowym z bezpośrednim wtryskiem wodoru, oparty na serii Linde 39X;