Klasyk trzech znaków – księga chińska z XIII w., będąca rodzajem elementarza dla dzieci, propagującego treści konfucjańskie. Powszechnie używana do XX w., a ponieważ była bardzo popularna, w XIX w. stworzono w takim samym stylu wersje chrześcijańskie.
Księga Sanzijing (dosłownie Klasyk trzech znaków''') pochodziła z czasów dynastii Song. Przypisuje się ją uczonemu mieniem Wang Yinglin (王應麟; 1223–1296), autorowi licznych rozpraw z zakresu filozofii i edukacji (pełnił też funkcję ministra ds. rytuału). Księga była bardzo popularna, wielokrotnie wznawiana i komentowana. Do najlepszych wydań z komentarzami należą Wang Xianga (王相) z 1786 roku i He Xingsi (賀興思). Jest ułożona w 365 krótkich wersów, każdy liczący trzy ideogramy, stąd tytuł. Zawierała ok. 500 unikalnych znaków chińskich.
Był to rodzaj „elementarza”, służący do nauki czytania i pisania. Przekazywał też podstawy konfucjańskiej moralności. Na samym początku przekazywał doktrynę Mencjusza o wrodzonej, naturalnej dobroci natury ludzkiej, która jednak wymaga kształcenia, by nie ulec zepsuciu;