Przy niewielkich stratach własnych Niemcy w krótkim czasie przejęli stolicę. Ryzyko, które wojska niemieckie podjęły, angażując swoje siły w bitwę o Rzym, zamiast szybko przemieścić się na aliancki przyczółek pod Salerno, zostało ograniczone przez feldmarszałka Alberta Kesselringa. Rozpoczął on negocjacje z włoskimi władzami wojskowymi, wykorzystując chaos spowodowany opuszczeniem stanowisk przez większość polityków i generałów, a następnie zawarł porozumienie o „pokojowym współżyciu”, które wkrótce przestało obowiązywać wraz z całkowitą okupacją włoskiej stolicy przez Wehrmacht. Rzym nominalnie znalazł się pod rządami Włoskiej Republiki Socjalnej, utworzonej 23 września 1943 roku, lecz w rzeczywistości pozostawał w rękach niemieckich władz wojskowych, które zamierzały wykorzystać jego duże znaczenie polityczne i militarne.