Awansowany na majora w korpusie oficerów zdrowia ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937. Według stanu z marca 1939 był stopniu majora naczelnym lekarzem medycyny w Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Krośnie.
Jako lekarz praktykował w Kasie Chorych. Przed 1939 ożenił się z Karoliną Bezdek. Sędziował mecze piłkarskie, m.in. w sezonie ligi polskiej 1927, a karierę zakończył w 1935. Uprawiał narciarstwo w barwach Czarnych Lwów i jazdę motocyklem, którym objechał Europę.
Podczas II wojny światowej był lotnikiem Polskich Sil Zbrojnych na Zachodzie. Był lekarzem w szkole lotniczej w Nottingham. Później służył w 6 Armii USA we Francji. Konwojował rannych do afrykańskiego Freetown, w podobnym charakterze udzielał się w Sajgonie. Służył jako oficer medyczny w stopniu S/Ldr i podpułkownika. Był osobistym lekarzem gen. Władysława Andersa, który zmarł na jego rękach. Założył Polish Clinic w Londynie i kierował tą placówką do 1987.
Na początku lat 90. był uznawany za ostatniego żyjącego obrońcę Lwowa. W tym charakterze wystąpił w filmie pt. Wszystko dla Orląt (1991). W marcu 1992 na Akadamii Medycznej we Wrocławiu uroczyście odnowiono jego dyplom lekarski. Ufundował wówczas stypendium w wysokości 120 tys. funtów dla trzech tamtejszych lekarzy pochodzenia lwowskiego.