Wojna polsko-bolszewicka Jako były oficer, od stycznia 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego. Z dniem 3 lutego 1920 został mianowany podporucznikiem. Ukończył kurs ckm w Stanisławowie, a następnie przydzielony jako dowódca plutonu kompanii km do II batalionu 143 Pułku Strzelców Kresowych i wraz z nim brał udział w walkach na froncie polsko-bolszewickim. W lipcu wyróżnił się podczas walk o Dąbrowicę. W latach 1921-1922 uczestniczył w kursach przeszkolenia oficerów w Krakowie, broni specjalnej i km w Chełmnie. Od 8 czerwca mianowany porucznikiem.
Służba w latach 1922-1939 30 września 1922 został przeniesiony do 41 Suwalskiego Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko dowódcy plutonu. Funkcję tę z przerwami pełnił do 1926. W 1924 podczas polowania doznał ciężkiego wypadku, który skutkował amputacją dolnej części przedramienia lewej ręki. Mimo kalectwa kontynuował służbę wojskową z protezą. Z dniem 15 września 1925 został przeniesiony na strzelecki km w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. 18 stycznia 1926 został wyznaczony dowódcą 2 kompanii ckm. 27 kwietnia 1927 awansował do stopnia kapitana, a od 11 sierpnia na stanowisku dowódcy 2 kompanii ckm. Funkcję tę pełnił do 31 marca 1932, jednocześnie dowodząc kompanią szkolną ckm. 1 kwietnia został przesunięty na stanowisko dowódcy 4 kompanii.