16 września 1933 został ponownie przesunięty na funkcję dowódcy 3 kompanii ckm. Od 3 sierpnia 1934 przebywał na kursie w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Negatywny wynik uzyskany podczas kursu w Rembertowie, spowodował odsunięcie go z linii i powierzenie mu 22 października 1934 funkcji komendanta Obwodu Przysposobienia Wojskowego 41 Pułku Piechoty. 23 kwietnia 1937 został mianowany na funkcję komendanta Kadry Baonu Zapasowego 41 Pułku Piechoty. Od marca 1939 był zastępcą komendanta Kadry Zapasowej Piechoty w Grodnie.
II wojna światowa We wrześniu 1939 objął dowództwo nad sformowanym w Grodnie batalionem marszowym przewidzianym na uzupełnienie 29 Dywizji Piechoty. Podczas obrony miasta przed Sowietami, na jego czele wraz z batalionem wartowniczym mjr. Benedykta Serafina brał udział walkach w rejonie koszar 81 Pułku Piechoty i mostu drogowego. Po decyzji o zakończeniu obrony wydostał się z miasta, a następnie przekroczył granicę z Litwą, gdzie został internowany, a 23 grudnia został zwolniony.