W następnych latach piął się po szczeblach kariery awansując na majora policji (1924) i podpułkownika (1930), od 1935 roku pełnił funkcję szefa sztabu Inspekcji Policji Północnej w Szczecinie pod dowództwem generała majora policji krajowej Karla Streckera.
W październiku 1935, po przeformowaniu Reichswehry w Wehrmacht Pfeiffer został przeniesiony do Wehrmachtu w stopniu podpułkownika. Przydzielono go do sztabu 12 pułku artylerii w Schwerinie, następnie przydzielono mu stanowisko dowódcy 2 dywizjonu w 64 pułku artylerii ciężkiej we Wrocławiu. 1 sierpnia 1936 Pfeiffer awansował na pułkownika. W 1937 roku został dowódcą 23 pułku artylerii w Poczdamie.
II wojna światowa George Pfeiffer, nadal na czele 23 pułku artylerii brał udział w inwazji na Polskę. W październiku został przeniesiony do dowództwa artylerii (niem. Artillerie-Kommandeur, Arko 105). Było to dowództwo szczebla brygadowego, które przy korpusie pełniło rolę doradczą w zakresie rozlokowania artylerii, a także jej wykorzystania. W szeregach Arko 105 brał udział w kampanii francuskiej, podczas której, w czerwcu został awansowany na generała majora. Pod koniec sierpnia zrezygnował ze stanowiska w Arko 105, w zamian został we wrześniu mianowany dowódcą 94 Dywizji Piechoty. Dywizja Pfeiffera od czerwca 1941 brała udział w inwazji na Związek Radziecki.