Przedsiębiorstwa podległe CZPM podejmowały decyzje dotyczące swojej działalności w bardzo ograniczonym stopniu, w świetle prawa stanowiły jednak odrębne struktury: „Przedsiębiorstwa posiadają osobowość prawną i prowadzone są wg zasad rozrachunku gospodarczego […]”. Konsekwencją powyższej zasady była samodzielność przedsiębiorstw: na zewnątrz występowały one samoistnie i we własnym imieniu. Jednak w związku z tym, że Centralne Zarządy były „jednostkami operatywnego nadzoru, koordynacji, kontroli i ogólnego kierownictwa”, to podległe im przedsiębiorstwa zobowiązane były do stosowania wszystkich „zarządzeń, instrukcji i pism okólnych wydawanych przez C.Z.P.M”. Ten paradoks odrębności, a zarazem zależności będzie zauważony i zweryfikowany w 2. połowie lat 50. przy okazji jednej z licznych reorganizacji przemysłu meblarskiego, kiedy zostaną zwiększone kompetencje dyrektorów przedsiębiorstw, przy jednoczesnym odciążeniu ZPM.