Aurora Australis została w całości opracowana przez członków ekspedycji – zredagowana przez Ernesta Shackletona, ilustrowana litografiami i grafikami George’a Marstona (artysty wyprawy), wydrukowana przez Ernesta Joyce’a (odpowiedzialnego za psy i sanie) i Franka Wilda (odpowiedzialnego za zaopatrzenie), a oprawiona przez Bernarda Daya (1884–1934, mechanika), który wykorzystał sklejkę (ang. Venesta boards) ze skrzyń z zaopatrzeniem oraz skórę z uprzęży końskiej. Członkowie wyprawy pracowali nad książką w ciasnych pomieszczeniach chaty w bazie ekspedycji na Cape Royds na Wyspie Rossa. Druk odbywał się w trudnych warunkach silnego mrozu. Metalowe czcionki musiały być ogrzewane, by można było ich dotknąć, podobnie farba drukarska – by nie zamarzła. Sadza z pieca węglowego i osady po spalaniu tłuszczu foczego osadzały się na papierze podczas drukowania. By mieć przestrzeń i ciszę w zatłoczonej chacie, Marston pracował nad ilustracjami nocami.
Publikacja liczyła ok. 120 stron i wydrukowano ok. 50–100 egzemplarzy. Według State Library of South Australia jedynie ok. 25–30 egzemplarzy zostało oprawionych. Greene (2006) podaje, że zachowało się ok. 65 kompletnych egzemplarzy. Większość zachowanych egzemplarzy znajduje się na terenie Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii.