Ten pogląd nie zyskał jednak uznania innych uczonych, takich jak Niu Runzhen czy Hou Tingsheng. Teza, iż Ye rozwijało się zgodnie ze wzorcem obecnym w przypadku innych wielkich miast, które często były co pewien czas odbudowywane, wydaje się zatem dyskusyjna.
Okres cesarstwa i rozbudowa przez Cao Cao Pod koniec Okresu Walczących Królestw Ye stało się siedzibą powiatu, zaś w 236 p.n.e. zostało zdobyte przez państwo Qin. Pod koniec Zachodniej Dynastii Han (206 p.n.e. – 9 n.e.) miasto zostało podniesione do rangi siedziby prefektury. Ye uniknęło całkowitej destrukcji jaka dotknęła Luoyang i Chang’an w związku z wojną przeciwko Dong Zhuo, jednak pomimo to kiedy w 204 zajął je Cao Cao znajdowało się w pożałowania godnym stanie. Miasto wewnętrzne było całkowicie zniszczone, zaś system hydrauliczny, sporadycznie używany od czasów upadku dynastii Zhou, wymagał odbudowy. Cao Cao najpierw odnowił i rozbudował system nawadniający i przeciwpowodziowy miasta, po czym przystąpił do jego przekształcenia w cesarską stolicę. W mieście powstał pałac, świątynia przodków rodu Wei oraz inne budynki związane z państwowymi rytuałami, jak również tzw. Trzy Tarasy, które miały stać się najsłynniejszą strukturą kojarzoną z Ye.