Ta główna ulica biegnąca z północy na południe była prototypem „ulicy cesarskiej” (yujie, 御街), mającej się znajdować w każdej cesarskiej stolicy od czasów Ye.
Podczas gdy w części północnej miasta znajdował się kompleks pałacowy, rezydencje rodu Cao po stronie wschodniej oraz park cesarski po stronie zachodniej, część południowa była przeznaczona dla zwykłych mieszkańców. Administracyjną, północną część miasta, od jego części południowej oddzielała długa ulica łącząca zachodnią i wschodnią bramę miasta. Kompleks pałacowy był podzielony na dwie części, przy czym ta po stronie wschodniej obejmowała siedziby ważniejszych urzędów oraz rezydencje klanu cesarskiego i najważniejszych dostojników. Ten plan miał stanowić bezpośredni model dla Chang’anu i Luoyangu dynastii Sui i Tang, jak również wczesnych stolic państw koreańskich, tj. Kaesŏngu i starego Pjongjangu, oraz Fujiwara-kyō i Heijō-kyō w Japonii.
Za rządów Cao Cao nie tylko znacznie powiększyła się liczba ludności Ye, ale stało się ono również ważnym centrum kultury. Do dnia dzisiejszego Ye pozostaje znane przede wszystkim jako siedziba Cao Cao oraz miejsce narodzin powstałej na jego dworze tzw.