Liczby i miejsca W 1945 roku w Berlinie odnotowano 7057 samobójstw, jednak uważa się, że wiele z nich nie zostało zgłoszonych z powodu chaosu panującego w okresie powojennym. Inne miejsca, w których doszło do masowych samobójstw, to m.in.: Neubrandenburg: ponad 600 samobójstw Burg Stargard: 120 samobójstw Neustrelitz: 681 samobójstw Penzlin: 230 samobójstw Tessin: 107 samobójstw Vietzen i Rechlin: zbiorowe samobójstwo przez utonięcie w jeziorze Müritz Teterow, Güstrow, Rostock, Bad Doberan: setki samobójstw w każdym z nich Malchin: ponad 500 samobójstw, ofiary pochowano w zbiorowej mogile Schönlanke (obecnie Trzcianka): około 500 samobójstw Stolp (obecnie Słupsk): około 1000 samobójstw Lauenburg (obecnie Lębork): około 600 samobójstw Grünberg (obecnie Zielona Góra): około 500 samobójstw
Zachęta państwa Gotowość do popełnienia samobójstwa przed zaakceptowaniem porażki była kluczową ideą nazistów podczas II wojny światowej. Adolf Hitler w przemówieniu wygłoszonym w Reichstagu podczas inwazji na Polskę w 1939 roku oświadczył, że woli śmierć od porażki, mówiąc: „Nie chcę być teraz nikim innym, jak tylko pierwszym żołnierzem Rzeszy Niemieckiej. Dlatego włożyłem ten mundur, który zawsze był dla mnie najświętszy i najdroższy.