Architektury kognitywne Architektury kognitywne, takie jak Soar czy ACT-R, stanowią próbę zintegrowania w jednym systemie wielu zdolności poznawczych: percepcji, pamięci, uczenia się, wnioskowania i działania. Przegląd czterdziestu lat badań w tej dziedzinie obejmuje kilkadziesiąt takich architektur oraz ich zastosowania praktyczne. W 2017 roku John Laird, Christian Lebiere i Paul Rosenbloom zaproponowali „standardowy model umysłu” - wspólne ramy obliczeniowe mające ułatwić integrację wyników sztucznej inteligencji, kognitywistyki, neuronauki i robotyki.
Metodologia konstrukcjonistyczna Metodologia konstrukcjonistyczna (ang. constructionist design methodology, CDM), zaproponowana w 2004 roku przez Kristinna R. Thórissona i współpracowników, jest formalną metodą projektowania interaktywnych systemów inteligentnych. Zakłada iteracyjne budowanie sieci nazwanych, współpracujących modułów, które komunikują się za pomocą jawnie typowanych strumieni danych i dyskretnych komunikatów. Nazwa nawiązuje do postulatu korzystania z modułowych „klocków” oraz wcześniejszych prac innych zespołów.