Różnica pomiędzy obiema dziedzinami dotyczy więc przede wszystkim akcentów. Medycyna społeczna ma silniejszy charakter analityczny i koncentruje się na społecznych przyczynach oraz konsekwencjach zdrowia i choroby, natomiast zdrowie publiczne obejmuje także działania organizacyjne, administracyjne, profilaktyczne i polityczne podejmowane w celu poprawy stanu zdrowia całej populacji. W praktyce granica pomiędzy nimi jest płynna, a wiele zagadnień – m.in. nierówności zdrowotne, epidemiologia, promocja zdrowia i organizacja opieki zdrowotnej – należy do obszaru zainteresowania obu dziedzin.
Historia Początki współczesnej medycyny społecznej wiążą się z przemianami społecznymi zachodzącymi w Europie w XIX wieku, w szczególności z rewolucją przemysłową, urbanizacją oraz pogarszającymi się warunkami życia części ludności miejskiej.
Określenia médecine sociale użył w 1848 francuski lekarz Jules Guérin, który w „Gazette Médicale de Paris” przedstawił koncepcję medycyny uwzględniającej związki pomiędzy zagadnieniami medycznymi, czynnikami społecznymi i sprawami publicznymi.