Popowo Salęckie (dawniej Popowenm od 17. w. PlaffendorfRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wieś założona na planie ulicówki. Według Gustawa Leydinga nazwa wsi wywodzi się od przezwiska pop (lub od nazywania osób duchownych słowem pop, zamiast ksiądz, pastor) – założyciela wsi.
Historia Wieś czynszowa lokowana na 50 włókach na prawie chełmińskim w 1566 r. przez Jakuba Glińskiego z Białej Piskiej (polskiego proboszcza z parafii ewangelickiej w Białej Piskiej, zwanego popem), który otrzymał od księcia Albrechta siedem włók sołeckich (wolnych od czynszu). Na początku XVII w. Popowo należało rodu Lehndorffów. W 1630 r. Cyprian Willamovius (Wilamowski) – pisarz grodzki z Szestna – kupił Popowo liczące 30,5 włóki od podpułkownika Fabiana Lehndorfa (który został starostą Szestna, sprzedał Popowo z 30 łanami oraz półłanowym ostrowiem). W 1662 r. w dokumentach Popowo obejmowało 41 włók. Jesienią 1657 r., na skutek najazdu tatarskiego, Popowo uległo całkowitemu zniszczeniu, zginęło 77 mieszkańców.