W Starym Targu również Fabian Czema osadził Jerzego Kalkstein Stolińskiego na 12 włókach ziemi, żołnierza spod ChocimiaJacek Kowalkowski i Wiesław Nowosad, Testamenty szlachty Prus Królewskich z XVII wieku, s. 116.. W latach 1655–1660 podczas II wojny północnej żołnierze króla szwedzkiego Karola X Gustawa ograbili i zniszczyli miejscowość oraz kościół, który wkrótce odbudowano. Od 1772 Stary Targ znajdował się na obszarze zaboru Królestwa Prus (w Prusach Zachodnich, od 1818 w powiecie Stuhm).
W 1807 w wyniku wielkiego pożaru miejscowości została zniszczona górna, drewniana część kościoła. W 1821 została ona naprawiona, a w 1869 wzniesiona nowa – drewniana. Od 1887 w miejscowości istniała poczta ze stacją telefoniczną, bank i dwuklasowa szkoła katolicka, a główna ulica była brukowana. 11 maja 1905 rozpoczęto budowę nowego, obecnego kościoła. 6 sierpnia 1906 odbyła się jego konsekracja (w 1993 został on wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-1375). Na początku XX wieku miejscowość zamieszkiwali głównie katolicy narodowości polskiej. W plebiscycie w lipcu 1920 większość mieszkańców głosowała za przynależnością do Polski (jednak w gminie było inaczej, toteż miejscowość pozostała w granicach Niemiec, w prowincji Prusy Wschodnie).