Zmieniona pokrywa silnika z dwoma kanałami wystającymi ponad linię dachu wtłaczała powietrze do układu dolotowego; podobny projekt pokrywy został później zastosowany w modelu Diablo SV. Przy jeszcze większym dostrojeniu znakomitego już silnika V12, uzyskano moc wyjściową 595 KM i moment obrotowy 639 N⋅m.
Zamontowano większe tarcze hamulcowe, 6-biegową, zsynchronizowaną skrzynią biegów.
Usunięto lusterko wsteczne z wnętrza, ponieważ było całkowicie bezużyteczne w połączeniu ze zmienioną pokrywą silnika, co dodatkowo zwiększyło wyścigowy charakter samochodu.
Silnik V12 5,7 l (5707 cm³), 4 zawory na cylinder, DOHC Układ zasilania: wtrysk Średnica × skok tłoka: 87,00 mm × 80,00 mm Stopień sprężania: 10,0:1 Moc maksymalna: 595 KM (387,8 kW) przy 7100 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 580 N•m przy 5900 obr./min
Osiągi Przyspieszenie 0-100 km/h: 4,0 s Prędkość maksymalna: 338 km/h
Diablo SV (1995–2000) Diablo SV został zaprezentowany w 1995 roku na Salonie Samochodowym w Genewie, przywracając tytuł Super Veloce, użyty po raz pierwszy w Miura SV.
SV jest wersją oparta na standardowym Diablo, dlatego też nie ma napędu na cztery koła jak to było w przypadku wersji VT, natomiast wnętrze było już zmodernizowane jak w wersji VT