W 1935 przyjęła taktykę Frontu Ludowego. Wtedy też zyskała szersze poparcie na gruncie rosnącego antyfaszyzmu. Przedstawiciele CPUSA przestali poruszać kwestie rewolucji komunistycznej, a zaczęli akcentować potrzebę sojuszu z ruchami umiarkowanymi. Komuniści przystępowali także do mniej radykalnych partii. CPUSA miała niewielkie sukcesy w wyborach lokalnych. Komunistom udało się wprowadzić dwóch przedstawicieli do Rady miejskiej Nowego Jorku. Potajemnie członkami CPUSA była trójka kongresmenów wybranych z nominacji Partii Demokratycznej i Minnesota’s Farmer–Labor Party. Członkowie CPUSA aktywni byli w organizacjach liberalnych, afroamerykańskich, pacyfistycznych, kulturowych i studenckich. Zdominowali też związki zawodowe w kilku branżach. W drugiej połowie lat 30. członkowie CPUSA znaleźli się pośród amerykańskich członków Brygad Międzynarodowych walczących w wojnie domowej w Hiszpanii. Pod koniec lat 30. liczba członków partii przekroczyła 65 tysięcy.thumb|Członkowie CPUSA na konwencji partyjnej w 1922 r.|240x240px