Etymologia Słowo „marmolada”, jak też liczne odpowiedniki w innych językach, pochodzą od francuskiego słowa marmellade, zapożyczonego od portugalskiego marmelada, które oryginalnie oznaczało rodzaj przetworu owocowego sporządzanego z marmelo – rodzaju pigwy. Z kolei marmelo jest zapożyczeniem z łacińskiego słowa melimelum, oznaczającego pewien gatunek słodkich jabłek. Przy portugalskim zapożyczeniu nastąpiła dysymilacja z l na r. Łacińskie słowo pochodzi zaś od greckiego słowa mellimelon (meli – miód, melon – jabłko).
Marmalade
W Wielkiej Brytanii nazwą marmalade określa się dżem z cytrusów, zawierający skórki owoców. Legenda popularna w Wielkiej Brytanii mówi, że mieszkający w szkockim Dundee właściciel sklepu kolonialnego James Keeiller zakupił po okazyjnej cenie transport pomarańczy ze statku zniszczonego przez sztorm. Towar okazał się niesprzedawalny, jednak jego żona sporządziła z niego dżem, który okazał się sukcesem handlowym. Pierwszą firmę produkującą marmalade w nowym stylu, z pokrojną skórką pomarańczową, założono w roku 1797. Tymczasem pierwsze receptury pochodzą z połowy XVI wieku, np. zawarta w A New and Easy Method of Cookery – książce kucharskiej Elisabeth Cleely z 1572.