mały|Wezwanie w oficjum za zmarłych w obrządku rzymskim: antyfona i początek uroczystego śpiewu psalmu 94 (Psalterium monasticum, 1626) Psalm 95 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów, określany czasami jako liturgia prorockaKatolicki komentarz biblijny (2001) s. 509. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 94.
Gatunek literacki i okoliczności powstania Psalm 95 składa się z dwóch, wyraźnie odróżnialnych części: hymnu (wiersze 1–7) i upomnienia o charakterze prorockim (wiersze 7–11). Z tego powodu niektórzy uczeni (Cheyne, Wellhausen) sądzili że był on złożony z dwóch różnych oddzielnych utworów.
Analiza treści pozwala przypuścić, że psalm był pieśnią śpiewaną przez różne chóry przy wejściu do świątyni jerozolimskiej. Posiada też fragmenty paralelne do Psalmów 81 i 100.
Psalm 95 jest anonimowy. Septuaginta przypisywała jego autorstwo Dawidowi. Współcześni uczeni dzielą się w opiniach co do czasu powstania; jedni przypuszczają, że powstał w czasach królewskich, inni (Deisller, Nötscher) – że raczej po okresie niewoli.