Tambow (ros. Тамбов) – miasto administracyjne, gospodarcze i kulturalne centrum obwodu tambowskiego na obszarze Centralnego Okręgu Federalnego w Rosji, na Nizinie Ocko-Dońskiej, nad rzeką Cną, około 418 km na południowy wschód od Moskwy, w 2025 roku miasto liczyło 254 940 mieszkańców i 107,31 km² powierzchni. Miasto dzieli się na 3 dzielnice, zwane rejonami: rejon leninowski, rejon październikowy, oraz rejon sowiecki.
Historia thumb|left|Twierdza tambowska na rycinie Osada została założona dekretem cara Michaiła II Romanowa 17 kwietnia 1636 roku jako twierdza i część fortecznej linii biełgorodzkiej, która miała chronić Moskwę przed atakami Tatarów na południu i południowym wschodzie ówczesnego państwa. W czasie dalszej kolonizacji rosyjskiej na wschodzie twierdza i sama osada straciła na znaczeniu, a Tambów stał się centrum handlowym i administracyjnym regionu rolniczego. W roku w 1719 osada otrzymała prawa miejskie, a w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej przez cesarzową Katarzynę II w 1775 roku, utworzono gubernatorstwo tambowskie. 16 sierpnia 1781 roku Katarzyna II zatwierdziła herb miasta przedstawiający ul, mający symbolizować pracowitość mieszkańców miasta.