thumb|left|Plan Tambowa z 1805 roku Funkcje administracyjne i handlowe miasta nie szły jednak w parze z powolnym rozwojem gospodarczym Tambowa. Pod względem liczby mieszkańców pozostawał w tyle za wieloma ośrodkami wojewódzkimi, takimi jak Orzeł, Kursk czy Woroneż. W latach osiemdziesiątych XVIII wieku sytuacja zaczęła się zmieniać, gdy w marcu 1786 roku na gubernatora mianowano poetę i męża stanu Gawriła Derżawina. Dał się on poznać jako doskonały administrator i znawca gospodarki powierzonego mu regionu, uczynił on ze swojego miasta miejsce publicznych spotkań, koncertów. Utworzył nawet szkołę dla dzieci i młodzieży, w której uczono arytmetyki i gramatyki. Derżawin zadbał o założenie w mieście szkoły z internatem dla dzieci szlachty. Z pomocą pedagoga Nikołaja Nowikowa otworzył w Tambowie drukarnię, w której zaczęto wydawać pierwszą lokalną gazetę, świeckie książki i tłumaczenia zagranicznych powieści. W mieście otwarto teatr, szkołę powszechną z czteroletnim okresem nauki, poczyniono przygotowania do opracowania i wydania opisu topograficznego całego gubernatorstwa. Derżawin włożył wiele wysiłku w rozwój żeglugi wzdłuż Cny, a zbudowana podczas jego działalności śluza rzeczna umożliwiła dostarczanie do Tambowa drewna i kamienia budowlanego, którego miasto było wcześniej pozbawione.