W tym czasie Skirgiełło przebywał najpewniej w Inflantach, gdzie zbiegł po nieudanym oblężeniu Połocka na wieść o zamachu.
Kiejstut po objęciu władzy zawarł ugodę z Moskwą i powrócił do łask Andrzeja Olgierdowicza, po czym rozpoczął przygotowania do wyprawy na ziemie krzyżackie. Niedługo po zajęciu Wilna przez Kiejstuta, skonsolidowani Olgierdowicze postanowili przeciwstawić się stryjowi. Korybut podniósł bunt przeciwko wielkiemu księciu na Siewierszczyźnie. Kiejstut, udając się, aby zmusić bratanka do posłuszeństwa, zaapelował również do Jagiełły, prosząc go o pomoc w wyprawie. Ten jednak z pomocą mieszczan wileńskich i kupca Hanula, którzy otworzyli przed nim bramy Wilna, zajął stolicę. Nie przeszkodził mu w tym również syn Kiejstuta, Witold.
Wkrótce Jagiełłę miały wspomóc siły inflanckie. 6 lipca 1382 roku Jagiełło zawarł z Krzyżakami układ o neutralności Zakonu, jednakże nie skorzystał z ich czynnej pomocy militarnej. Była to zapewne zasługa Skirgiełły, który po zegnaniu Jagiełły przebywał w państwie krzyżackim, gdzie prowadził pertraktacje z Zakonem na rzecz brata.