Dzięki sprawnie przeprowadzonej akcji werbunkowej, Walkerowi udało się zgromadzić pod swoimi rozkazami około tysiąca najemników, których za darmo przetransportowało przedsiębiorstwo „Accessory Transit Company”, kontrolowane przez Corneliusa Vanderbilta.

W tym czasie główna droga handlowa pomiędzy Nowym Jorkiem a San Francisco prowadziła poprzez południową Nikaraguę. Statki z Nowego Jorku i San Francisco wpływały na rzekę San Juan od strony Atlantyku, a następnie płynęły poprzez znajdujące się tam rozległe jezioro Nikaragua. Później ludzie oraz towary byli transportowani dyliżansami poprzez niewielki pas lądu w pobliżu miasta Rivas aż do osiągnięcia wybrzeża Oceanu Spokojnego, skąd już drogą morską odbywał się transport do San Francisco. Handlowa eksploatacja tej trasy była możliwa dzięki pozwoleniu udzielonemu przedsiębiorstwu Vanderbilta, Accessory Transit Company, przez poprzednią administrację nikaraguańską. Vanderbilt liczył, że dzięki Walkerowi uda mu się ustabilizować sytuację w tym niespokojnym kraju oraz doprowadzić do wybudowania linii kolejowej, łączącej obydwa wybrzeża.