Bitwa pod Nagyharsány (na zachodzie Europy znana jako druga bitwa pod Mohaczem) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 sierpnia 1687 podczas V wojny austriacko-tureckiej (1683–1699) będącej częścią ogólnoeuropejskich zmagań w ramach wojny Osmanów z Ligą Świętą.
Armia cesarsko-bawarska (50 000 żołnierzy) dowodzona przez księcia Karola Lotaryńskiego i elektora Bawarii Maksymiliana II Emanuela pobiła armię turecką (80 000 żołnierzy) dowodzoną przez wielkiego wezyra Sulejmana Paszę. Z powodów propagandowych bitwę nazwano drugą bitwą pod Mohaczem, pomimo faktu, że Mohacz oddalony jest o 40 km od miejsca bitwy. W bitwie tej odznaczył się generał Eugeniusz Sabaudzki. Wzięli w niej także udział przyszli marszałkowie Francji James Berwick oraz Claude de Villars, kilkanaście lat później przeciwnicy Eugeniusza Sabaudzkiego w hiszpańskiej wojnie sukcesyjnej.
Wprowadzenie Wielka wojna turecka rozpoczęła się atakiem Turków na Wiedeń w roku 1683. Po oblężeniu austriackiej stolicy przez Osmanów i klęsce w bitwie wiedeńskiej dnia 12 września 1683 r. inicjatywa militarna przeszła w ręce wojsk cesarskich. W kolejnych latach wojska te pod wodzą Karola V Lotaryńskiego wyparły Turków, odbijając wiele twierdz. W roku 1686 wojska cesarskie odniosły największy sukces zdobywając stolicę Węgier Budę (oblężenie Budy).