Sebastiana 36.
W 1898 dołączył do Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego, by w 1905 dokonać w niej rozłamu i utworzyć Żydowską Partię Socjaldemokratyczną, której przewodził do 1908. Od 1900 studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był działaczem Stowarzyszenia Kształcącej się Młodzieży Postępowej „Ruch”, które zrzeszało środowiska PPS i SDKPiL. Latem 1901 zorganizował z Zygmuntem Żuławskim z ramienia „Ruchu” ogólnogalicyjską konferencję dla maturzystów, w której uczestniczyło mimo ataków prasy prawicowej dwieście osób. W listopadzie 1901 przewodniczył zwołanemu za zgodą rektora UJ spotkaniu w sprawie postulatów ukraińskich studentów ze Lwowa w sprawie powołania tam ukraińskiego uniwersytetu, które zakończyło się uchwaleniem poparcia. W roku akademickim 1902/1903 był wiceprezesem „Ruchu”, a po zastąpieniu go przez Karola Radka w kolejnym roku sekretarzem zarządu.