Ustanowiono także klubowy herb. 28 lipca 1922 pierwszy w historii piłkarz klubu zadebiutował w reprezentacji kraju. Został nim zawodnik narodowości węgierskiej Jeno Abraham. Zagrał w towarzyskim meczu z Czechosłowacją rozegranym w Zagrzebiu i zakończonym zwycięstwem gospodarzy 4:3. Do 1924 roku swe domowe mecze Vojvodina rozgrywała na stadionie lokalnego rywala – UTK. 28 czerwca 1924 do użytku oddano nowy stadion, który otrzymał imię na cześć Jerzego Czarnego (). Również w 1924 roku Vojvodina zatrudniła pierwszego oficjalnego trenera – funkcję tę objął Kosta Hadži, doktor prawa i generalny sekretarz Fudbalskiego savezu Jugoslavije. W 1927 roku Hadži został prezesem klubu, a na stanowisku szkoleniowca zastąpił go Austriak Otto Necas.
W sezonie 1931/1932 Vojvodina, pomimo porażki w ćwierćfinale z SK Jugoslavija, zakwalifikowała się do zreformowanej najwyższej ligi rozgrywanej od sezonu 1932/1933 po raz pierwszy w systemie ligowym. W sezonie 1932/1933 zajęła ostatnie miejsce w tabeli i w konsekwencji z niej spadła. 15 grudnia 1937 powołany do życia został Klub kibiców i przyjaciół Vojvodiny (). Po inwazji Niemiec na Jugosławię 6 kwietnia 1941 działalność Vojvodiny została zakazana, a jej majątek został skonfiskowany. Klubowe trofea zaginęły, a archiwum zostało zniszczone. Do końca 1944 roku klub praktycznie nie funkcjonował.