Wielu piłkarzy Vojvodiny brało udział w walce z okupantem.
Lata powojenne W sezonie 1945/1946 Vojvodina okazała się gorsza od Metalaca Belgrad w kwalifikacjach do najwyższej ligi. 26 lutego 1946 pod naciskiem komunistycznych władz doszło do fuzji Vojvodiny, RFK Novi Sad i Radnički Nowy Sad pod szyldem Sloga Nowy Sad. Nie spotkało się to z aprobatą kibiców. W sezonie 1948/1949 Sloga po raz pierwszy występowała w I lidze. 23 listopada 1950 powrócono do nazwy Vojvodina.
W 1951 roku Vojvodina doszła do finału Pucharu Jugosławii, w którym zmierzyła się z Dinamem Zagrzeb. Oba mecze przegrała 0:2. W sezonie 1954/1955 pokonała włoską AS Roma w 1/8 finału Pucharu Mitropa. W ćwierćfinale tego turnieju okazała się gorsza od czechosłowackiego Slovana Bratysława. W sezonie 1956/1957 Vojvodina dotarła do finału tego pucharu, gdzie w dwumeczu uległa węgierskiemu Vasasowi FC. W sezonie 1956/1957 została wicemistrzem kraju. W latach 1956–1958 oraz w 1961 roku królem strzelców ligi jugosłowiańskiej był piłkarz Vojvodiny Todor Veselinović. W sezonie 1961/1962 po raz drugi w historii klub zajął drugie miejsce w lidze. W 1966 roku Vojvodina została mistrzem Jugosławii, dzięki czemu w sezonie 1966/1967 rywalizowała w Pucharze Europy. W I rundzie tych rozgrywek wyeliminowała austriacką Admirę Wiedeń, w II rundzie po dogrywce w tzw.