W projektowaniu wnętrza kabiny pasażerskiej brali udział przedstawiciele linii lotniczych zamawiających samolot. Dzięki ich uwagom, konstrukcja pokładu pasażerskiego umożliwia szybką zmianę konfiguracji miejsc siedzących w kabinie. Dzięki dużej unifikacji płatowca MD-11 z poprzednikiem DC-10 zmniejszono koszty budowy prototypów. Budowę pierwszego z nich rozpoczęto w 1988 roku. Prace były jednak opóźniane z powodu braku mocy produkcyjnych skierowanych wówczas do produkcji samolotów MD-80 i MD-90. Gotowa maszyna wzniosła się do swojego dziewiczego lotu 10 stycznia 1990 roku. Program badań w locie, realizowany przez pięć prototypów pozwolił wylatać łącznie około 1500 godzin. 8 listopada 1990 roku Federal Aviation Administration (FAA) wydała certyfikat typu, a 7 grudnia tego samego roku pierwsza seryjna maszyna została przekazana liniom lotniczym Finnair. Pierwszy komercyjny lot wykonano 20 grudnia 1990 roku. Samolot Finnair przewiózł turystów z Helsinek na Teneryfę. Kilka dni później nowe MD-11 otrzymały Delta Air Lines.