Eksploatacja W 1990 roku McDonnell Douglas miał zamówienia na 300 egzemplarzy samolotu. Plan minimum został wykonany, jednak nad MD-11 zaczęły zbierać się ciemne chmury. Okazało się, że samolot nie dysponuje oczekiwanym zasięgiem, a jego parametry odbiegają od przedstawianych przez producenta. Najgłośniej swoje zastrzeżenia zgłaszały azjatyckie linie lotnicze, które miały nadzieję użytkować samolot w przelotach nad Pacyfikiem. Nie był on również na tyle ekonomiczny, aby przynieść przewoźnikom wyraźne oszczędności. Było to tym bardziej niebezpieczne dla McDonnella, że na rynku pojawiły się nowoczesne i konkurencyjne maszyny - Boeing 777, Airbus A330 i Airbus A340. W konsekwencji linie lotnicze zaczęły anulować swoje zamówienia, uczyniły tak np. Singapore Airlines, które zamiast MD-11 kupiły Airbusy A340. Decyzja Korean Air o konwersji maszyn pasażerskich na samoloty transportowe wyhamowała zakupy MD-11 przez pozostałe linie lotnicze. Pierwsza połowa lat 90. ubiegłego wieku to już zamówienia jedynie pojedynczych sztuk. Przewoźnicy opóźniali terminy nabycia samolotów, zdarzało się nawet, że zakupione samoloty od razu odstawiano na cmentarzyska samolotów.