Konstruowanie Nisz Choć ideę budowania nisz ekologicznych można przypisać takim autorom jak Ervin Schrodinger, czy Conrad Waddington to jej wyraz najlepiej dał Richard Lewontin. W latach 70. i 80. Lewontin napisał serię artykułów na temat adaptacji, w których wskazywał, że organizmy nie przystosowują się biernie – poprzez dobór naturalny – do już istniejących warunków, lecz aktywnie współtworzą istotne elementy swoich nisz ekologicznychLewontin RC. 1983. Gene, organism, and environment. In: Bendall DS, ed. pp. 273-285. Cambridge: Cambridge University Press. Lewontin, Richard C. (2000). The triple helix: gene, organism, and environment. Cambridge: Harvard University Press. .
Argument Lewontina o rasach W opublikowanym w 1972 roku artykule pod tytułem The Apportionment of Human Diversity (Rozkład ludzkiej różnorodności) Lewontin wykazał, że wariancja genetyczna człowieka jako gatunku w 85% wynika ze zróżnicowania wewnątrzpopulacyjnego, a z różnic między populacjami (ale nadal wewnątrz arbitralnie wyodrębnionych, wielkich „ras”) w 8% wariancji, a ok. 6% wariancji genetycznej można uznać za zmienność „międzyrasową”Zbliżone wyniki otrzymali badacze w XXI wieku. Zobacz: Rosenberg N. A., Pritchard J. K., Weber J. L., Cann H. M., Kidd K. K., Zhivotovsky L. A., Feldman M. W., 2002. Genetic structure of human populations.