kahvi – ze szwedzkiego kaffe – 'kawa'). Także nowsze zapożyczenia mogą posiadać alternatywną pisownię z v zamiast f (asvaltti, univormu).G, ggeePojawia się w rodzimym digrafie ng, który oznacza spółgłoskę nosową tylnojęzykowo-miękkopodniebienną [] (bez słyszalnej głoski []). W innych przypadkach g występuje tylko w stosunkowo nowych zapożyczeniach, takich jak gaala 'gala' i geeni 'gen' i jest wymawiane jako [] lub [].H, hhooZwykle bezdźwięczna spółgłoska szczelinowa, ale dokładna wymowa zależy od poprzedzającej samogłoski; pomiędzy dwoma samogłoskami może być wymawiane jako spółgłoska szczelinowa krtaniowa dźwięczna [].I, iiiWymowa pomiędzy [] a [].J, jjiiWymawiane zawsze jako [], jak w językach niemieckim, szwedzkim czy polskim.K, kkooL, läl, ällä, , sporadycznie M, mäm, ämmä, , sporadycznie N, nän, ännä, , sporadycznie O, oooWymowa pomiędzy [] a [].P, ppeeQ, qkuuZazwyczaj wymawiane jako []. Występuje głównie w obcych nazwach własnych (w zapożyczeniach dwuznak qu często jest zastąpiony kv).R, rär, ärrä, , sporadycznie S, säs, ässä, , sporadycznie Š, šhattu-äs,hattu-ässä;suhu-äs,suhu-ässä/ˈhat.tuˌæs/,/ˈhat.tuˌæs.sæ/;/ˈsu.huˌæs/,/ˈsu.huˌæs.sæ/Rzadki wariant diakrytyczny litery s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Alfabet fiński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.