W okresie podbojów krzyżowców do miasta przybyli Druzowie. Krzyżowcy nazwali miasto Sefran i na jednym ze wzgórz wybudowali zamek obronny Le Saffran. W XV wieku osiedlili się tutaj Żydzi sefardyjscy. Dane pochodzące z 1525 roku mówią o trzech rodzinach żydowskich żyjących w mieście. Ich liczba w ciągu 10 lat wzrosła do dziesięciu rodzin. W XVII wieku wybudowali oni własną synagogę. W 1761 roku beduiński szejk pochodzący z Tyberiady, Dhaher al-Omar zbuntował się przeciwko Osmanom. Zdobył on Szefaram, a następnie zmienił jego nazwę na swoją cześć. Po zdobyciu Akki stała się ona jego głównym miastem. Akka przeżyła wówczas znaczne ożywienie gospodarcze, związane głównie z eksportem do Francji bawełny. Swojego syna Otmana uczynił gubernatorem miasta Szefaram. Za jego rządów, w 1770 roku wybudowano w mieście cztery mosty i nowy zamek (na ruinach dawnej twierdzy krzyżowców). Gdy Turcy odzyskali te ziemie, ustanowili Szefaram stolicą administracyjną regionu, który obejmował 28 miast. Francuski podróżnik Victor Guérin opisuje pod koniec XIX wieku populację miasta w następujący sposób: 1500 chrześcijan, 400 muzułmanów, 300 druzów i 80 Żydów. W sumie w mieście mieszkało około 2500 osób.