Po zawarciu rozejmu, wioskę Baka podzielono na dwie części: część wschodnia znalazła się w Jordanii pod nazwą Baka asz-Szarkija, natomiast część zachodnia znalazła się w Izraelu pod nazwą Baka al-Gharbijje (hebr. באקה אל-גרבייה; arab. باقة الغربية). Znajdująca się po stronie izraelskiej wioska Baqa al-Gharbijje bardzo szybko się rozwijała, w 1952 roku otrzymała status samorządu lokalnego, a w 1996 roku prawa miejskie. W latach 90. XX wieku utworzono specjalną strefę przemysłową, która pobudziła rozwój gospodarczy regionu. Przebiegająca tędy granica terytoriów palestyńskich nie była przestrzegana i cały gęsto zaludniony obszar zajmowały liczne stragany handlowe oraz warsztaty rzemieślnicze. Na rozwoju gospodarczym zyskiwała również sąsiednia wioska Dżatt (powstała w 1782), która w 1959 roku otrzymała status samorządu lokalnego. Sytuacja uległa całkowitej zmianie, gdy w 2002 roku wybudowano mur bezpieczeństwa. W ciągu kilku tygodni bariera graniczna rozdzieliła Baka al-Gharbijje od Baka asz-Szarkija. Podczas budowy wyburzono kilkanaście domów wzniesionych nielegalnie, bez wymaganych zezwoleń budowlanych. Budowa bariery wpłynęła niekorzystnie na rozwój obu miejscowości.