Organizowały one także garnizonową służbę wartowniczej i dbały o właściwe stosunki z władzami cywilnej administracji terenowej.
17 kwietnia 1920 wprowadzono zmiany w ustroju dowództw lokalnych, ustanawiając dowództwa miast we wszystkich siedzibach dowództw okręgów generalnych i w większych garnizonach. W kompetencji dowódców garnizonów leżała lokalno-taktyczna sfera działalności służbowej, a komendantów (oficerów placu) lokalno–admininistracyjna. Dowództwa miast łączyły jednocześnie oba te kierunki.
Kolejną reorganizację komend lokalnych wprowadzono rozkazem MSWojsk. z 30 sierpnia 1921. Przewidywał on powstanie trzech rodzajów etatowych komend. Były to: komendy obozów warownych, komendy miast, oficerowie placu, a lokalnym władzom wojskowym przysługiwał tytuł „komenda”, a nie „dowództwo”. Powyższa struktura wojskowych władz lokalnych z komendami garnizonów i miast, komendami placu i oficerami placu w mniejszych garnizonach przetrwała do września 1939.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Garnizony Kategoria:Stanowiska etatowe w wojsku