Pierwszy przypadek dotyczy transakcji dokonywanych w kraju pomiędzy polskimi podatnikami VAT (tzw. „0% krajowe”), drugi dotyczy transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabycia towarów pomiędzy podatnikami podatku od wartości dodanej i podatnikami podatku od towarów i usług (tzw. „0% unijne”).
W sytuacji świadczenia usług pomiędzy kontrahentami z różnych krajów UE dosyć drobiazgowe przepisy UE zaadaptowane w polskiej ustawie o podatku od towarów i usług umożliwiają nie poddanie opodatkowaniu niektórych usług (art. 27 i 28 ustawy) w Polsce przez ustalenie, że usługi te wykonywane są poza granicami Polski (np. usługi związane z nieruchomościami położonymi poza granicami Polski). Jest to trzecia sytuacja, w której polski podatnik VAT nie ma obowiązku naliczenia podatku, zachowując prawo do jego zwrotu.
Jedynie przy stosowaniu stawki zerowej można mówić o stawce podatku. W przypadku zwolnienia (zw) lub niepodlegania opodatkowaniu (np) podatnik nie ma do czynienia ze stawkami podatkowymi.
Podstawa prawna Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ().
Kategoria:Podatki